« مجید دری » دانشجوی محروم از تحصیل و زندانی دانشگاه علامه که از 18 تیرماه 88 بدون یکی مرخصی دوران حبس در تبعید خود را می گذراند ، به مناسبت روز دانشجو بیانیه ای صادر نموده که باز هم به دلیل مشکلات بینایی بوجود آمده برای ایشان و محدودیت روزافزون برای ایشان ، کمی با تاخیر به دانشجو نیوز رسیده است .شایان ذکر است چندی پیش مجید دری از مراجعه به چشم پزشک با پابند مخالفت نمود که این اکمر به محدودیت بیش لز پیش ایشان منجر گردید .
متن کامل بیانیه به شرح زیر می باشد :
زنان ومردان سوزان هنوز دردناک تربن ترانه ها شان را نخوانده اند .
سکوت سرشار است سکوت بی تاب از انتظار چه سرشار است
احمد شاملو
تاکی می خواهید قرآن را بر سر نیزه ها کنید و با اعمال زور و فشار از واقعیت بگریزید ؟! تاکی می خواهید با نام قانون و دین بر دگراندیشان و معترضیت بتازید و آنچه رخ خواهد داد را به تعویق اندازید ؟! تاکی می خواهید سبزی اعتراض را نبینید و سرخی خون انکارش کنید و با سیاهی حبس و تبعید دیدگانتان را بیازارید ؟!
یک بار دیگر 16 آذرماه آمد . روز دانشجو ، روز دانشگاه و روز پیشاهنگی دانشگاهیان . روزی که زمانی به نام و کامتان رقم میخورد اینک نیروهای امنیتی تان را گوش به زنگ میکند و آماده باش ،همین ترس و اضطراب بس که بنماید دانشگاه هاس سبز زنده اند و نمرده اند . اگر از کمیتش کم شده بر کیفیتش افزوده شده است ، مترصد فرصتی مناسب که بار دیگر که خواب را بر چشمانتان حرام کند .
دانشگاه را با چه اشتباه گرفته اید ؟ با جبهه وگمان برده اید فرمانده اید و دانشجویان مشتی سرباز گوش به فرمان؟! زهی خیال باطل که چشم وگوش بسته آنچه میگویید اطاعت شود که دانشجونه تنهعا فرمان نمی برد که در مقابل هر زور و ستمی می ایستد هر چند که قدرت مقابل زیاد و تا بن دندان مسلح باشد . که دانشگاه سر تعظیم در مقابل بی خردان در قامت دولتمرد که می خواهد با خاک یکسانش کند فرو نمی آورد و تمام قامت می ایستد که شانش به ایستادگی است . و صد البته این افراد شایسته دولتی اند که در راسش مردی ایستاده که دروغ از ارکان کلامش است و ابا نمی کند از دروغ گویی چه ، هنوز ستاره دار شدن جاری است و محرومیت از تحصیل برای فعالین دانشجویی باب ،کسانی را بر دانشگاه ها می گمارند که اندیشه شان چیزی جز تخریب نیست و راهکارشان مشت آهنین .
از دانشگاه علامه من در کنار استاد دانشگاهم در زندان بودیم و چند قدم آنطرف تر « مهدیه گلرو» در بند زنان . استاد و دانشجو ، دختر و پسر را به حبس افکندند و بر خود بالیدند . دیگر دانشگاهها هم چیزی جز این نبود . چه بسیار بودند دانشجویان در بند . دست کم صد سال زندان دانشجویان نشان داد که جون همیشه دانشگاه در کنار مردم و همراه و هم قدمشان است و هیچگاه میدان را خالی نمی کند . کتک می خورد و می ایستد . کشته می شود و می ایستد . به خوابگاهش حمله می شود و می ایستد . کشته می شود و می ایستد . حبس می کشد و می ایستد . و این شد که ایران دانشگاه شد و تمامی مردمان دانشجو . دانشجویان راه آزادی و دموکراسی . دانشگاه در دلها نشست و در فکرها جای گرفت و بر زبان ها جاری گشت .
پس سلام بر فعالین دانشجویی ، سلام بر ستاره داران ، سلام بر محرومین از تحصل . سلام بر تمامی دانشجویان که نفس دانشجو شدن جرم تلقی شده است . سلام بر اساتید هرچند که ... و سلام بر تمام خس و خاشاکانی که دلشان از استبداد گرفت و به نامآزاد فریاد بر آوردند و سلام و درود بر جنبشی که سبز بود و سبز خواهد ماند و سبز خواهد ایستاد .
ای آزادی از ره خون می آیی اما // می آیی و من در دل می لرزم
این چیست که در دست تو پنهان است ؟ // این یست که در پای تو پیچیده است ؟؟
ای آزادی آیا با زنجیر می آیی ؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر