نمی دانم چه بگویم از احساسی که داشتم آنگاه که فهمیدم روزی (سوم آذرماه) در تقویم جنبش سبز به نام من شده است احساس غرور بود یا شعف یا پایداری، هرچه بود امیدم را در ادامه راه دوچندان کرد . و برخود بالیدم که توانستم برگی از تاریخ کشورم را رقم بزنم و صد البته بودند کسانی که ببینند و این سان آیینه وار پایدارم کنند . زبانم قاصر است تنها به سپاسی از تمامی یاران و دوستانم اکتفا می کنم که خود می دانند نمی دانم چگونه سپاسگذاری کنم .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر